only-for-kids

Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό!

Τα παιδιά είναι δώρο θεού για κάθε γονιό!

Τα πάντα γύρω από το παιδί και... τα παιχνίδια του!

Παιδιά όλου του κόσμου ενωθείτε στο only4kids.gr!

Παιζοντας ενα RPG

Races fantasy RPG


Ο gamemaster, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει τους βασικούς κανόνες του εκάστοτε παιχνιδιού, ζητά από τα άτομα που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο παιχνίδι να δημιουργήσουν έναν χαρακτήρα (character). Οι παίκτες αποφασίζουν για το όνομα, τα φυσικά χαρακτηριστικά, την φυλή (race), το επάγγελμα (class ή profession), τις δεξιότητες (skills), τον εξοπλισμό του χαρακτήρα τους ή μπορούν επίσης να επιλέξουν κάποιον έτοιμο χαρακτήρα. Όσον αφορά για τον προσδιορισμό άλλων χαρακτηριστικών, των stats για παράδειγμα και άλλων χαρακτηριστικών, εμπλέκεται εν μέρει ο παράγοντας τύχη, καθώς χρησιμοποιούνται ζάρια. Πάντως, όλα τα στοιχεία ενός χαρακτήρα αναγράφονται πάντα στο φύλλο του χαρακτήρα (character sheet), το οποίο κρατά ο παίκτης και το συμβουλεύεται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού και η δημιουργία του χαρακτήρα πάντα γίνεται σε συνεννόηση με τον gamemaster και βάσει των κανόνων του παιχνιδιού. Ο gamemaster ετοιμάζει μια περιπέτεια, ένα σενάριο ή χρησιμοποιεί μια έτοιμη περιπέτεια (δηλαδή μια περιπέτεια που έχει δημοσιευτεί σε βιβλίο ή περιοδικό ή που έχει γραφτεί από άλλον gamemaster). Έτσι, με περιπέτεια στη διάθεση του gamemaster και με σχεδιασμένους χαρακτήρες ο gamemaster καλεί και συγκεντρώνει τους παίκτες και το παιχνίδι μπορεί να ξεκινήσει.

Πέντε συνηθισμένες φυλές (races) των fantasy RPGs: human (άνθρωπος), halfling (ανθρωπάκι – χόμπιτ), dwarf (νάνος), elf (ξωτικό) και gnome (γνώμος).

Παιχνιδι ρολων

d20

Παιχνίδι ρόλων είναι ένα παιχνίδι στο οποίο οι συμμετέχοντες αναλαμβάνουν το ρόλο φανταστικών χαρακτήρων και μέσω συνεργασίας δημιουργούν ή παρακολουθούν ιστορίες. Οι συμμετέχοντες καθορίζουν τις ενέργειες των χαρακτήρων τους εν μέρει βασισμένοι στον σχεδιασμό του χαρακτήρα τους, και οι ενέργειες πετυχαίνουν ή αποτυχαίνουν σύμφωνα με ένα, συνήθως πολύπλοκο, σύστημα κανόνων και οδηγιών. Στο πλαίσιο των κανόνων, οι παίκτες μπορούν να αυτοσχεδιάσουν ελεύθερα οι επιλογές τους καθορίζουν την κατεύθυνση και την έκβαση των παιχνιδιών.

Στο βιβλίο Dungeons & Dragons Rules Cyclopedia (TSR 1071), που κυκλοφόρησε το 1991, δίνεται μια άλλη γενική περιγραφή των παιχνιδιών ρόλων, τα οποία συγκρίνονται με τις παλιές περιπέτειες στο ραδιόφωνο:

Πριν από τη τηλεόραση, υπήρχε το ραδιόφωνο. Οι ακροατές κάθονταν μπροστά από το ραδιόφωνο τους και άκουγαν με ενθουσιασμό τα κατορθώματα των μοναδικών ραδιοφωνικών ηρώων. Εφόσον χρησιμοποιούσαν ραδιόφωνο, δεν μπορούσαν να δουν τα γεγονότα, αλλά δεν υπήρχε η ανάγκη να τα δουν - ο διάλογος, η αφήγηση, τα ηχητικά εφέ περιέγραφαν τη δράση, η οποία εκφραζόταν από τη φαντασία των ακροατών σε σκηνές που μπορούσαν να δουν, να βιώσουν και να μνημονεύσουν. Τα παιχνίδια ρόλων είναι σε μεγάλο βαθμό σαν τις ραδιοφωνικές περιπέτειες, εάν εξαιρέσουμε μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια: προωθούν την αλληλεπίδραση. Ένας παίκτης αναλαμβάνει την αφήγηση και ένα τμήμα του διαλόγου, αλλά οι άλλοι παίκτες δεν κάθονται απλά φανταζόμενοι τα γεγονότα αντιθέτως, συμμετέχουν πραγματικά. Κάθε παίκτης ελέγχει τις ενέργειες ενός χαρακτήρα στο πλαίσιο της ιστορίας, αποφασίζει για τις ενέργειες του, παρέχει το διάλογο του χαρακτήρα του και λαμβάνει αποφάσεις βασισμένος στην προσωπικότητα του χαρακτήρα και τις εκάστοτε επιλογές στο παιχνίδι.

Τα παιχνίδια ρόλων θα μπορούσαμε να τα συγκρίνουμε και με τα ακουστικά βιβλία, αλλά η θεμελιώδης διαφορά είναι ότι οι ακροατές που ακούν τον αφηγητή συμμετέχουν, πρωταγωνιστούν στην ιστορία, όπως ακριβώς ηθοποιοί πρωταγωνιστούν σε μια ταινία ή σε ένα θεατρικό έργο, σε αντίθεση όμως με τους ηθοποιούς, απολαμβάνουν τη τερπνή και μοναδική δυνατότητα να συμβάλλουν, και μάλιστα σε πολύ σημαντικό βαθμό, στον ρου της ιστορίας. Η γοητεία των RPGs έγκειται εν μέρει στον αμφίδρομο χαρακτήρα τους: δεν υπάρχει αλληλεπίδραση μόνο μεταξύ των παικτών αλλά και μεταξύ του πομπού και του δέκτη, δηλαδή μεταξύ του αφηγητή και των παικτών. Και ο αφηγητής (gamemaster) είναι παίκτης και όλοι μαζί, παίζοντας ένα παιχνίδι ρόλων, κερδίζουν ένα εισιτήριο σε τόπους φαντασίας και περιπετειών.

Βιντεοπαιχνιδι

video-game

To βιντεοπαιχνίδι είναι ηλεκτρονικό παιχνίδι το οποίο περιλαμβάνει αλληλεπίδραση με μια διεπαφή χρήστη για την παραγωγή οπτικής ανάδρασης σε μια συσκευή βίντεο. Η λέξη βίντεο στο βιντεοπαιχνίδι παραδοσιακά αναφερόταν σε μια συσκευή εμφάνισης raster. Ωστόσο, η δημοφιλής χρήση του όρου «βιντεοπαιχνίδι», τώρα υπονοεί κάθε τύπο συσκευής εμφάνισης, που μπορεί να απεικονίσει δισδιάστατα ή τρισδιάστατα γραφικά. Τα ηλεκτρονικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για να παιχτούν βιντεοπαιχνίδια είναι γνωστά ως πλατφόρμες. Παραδείγματα αυτών είναι οι προσωπικοί υπολογιστές και οι παιχνιδομηχανές. Αυτές οι πλατφόρμες εκτείνονται από μεγάλα συστήματα υπολογιστή μέχρι συσκευές χειρός. Ειδικευμένα βιντεοπαιχνίδια όπως τα παιχνίδια arcade, ενώ προηγουμένως ήταν κοινά, έχουν σταδιακά μειωθεί σε χρήση. Τα βιντεοπαιχνίδια έχουν πλέον εξελιχθεί σε μία μορφή τέχνης και σε βιομηχανία..

Επείδη όμως τα παιδιά (και όχι μόνο) μπορεί να ασχοληθούν αρκετές ώρες μέσα στην ημέρα με κάποιο βιντεοπαιχνίδι προσοχή στην στάση σώματος τους καθώς και στην καρέκλα την οποία χρησιμοποιούν. Διαφορετικά μπορεί να πάθουν διάφορες σωματικές βλάβες όπως π.χ.  σκολίωση

Χειριστήριο!

Η συσκευή εισόδου που χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο στα βιντεοπαιχνίδια είναι ένας ελεγκτής, που μπορεί να ποικίλει από πλατφόρμα σε πλατφόρμα. Μπορεί για παράδειγμα να αποτελείται μόνο από ένα κουμπί και ένα χειριστήριο, ενώ άλλος μπορεί να έχει μία ντουζίνα κουμπιά και ένα ή και περισσότερα χειριστήρια. Τα πρώιμα παιχνίδια προσωπικών υπολογιστών συχνά χρειάζονταν μόνο ένα πληκτρολόγιο ή πιο συχνά απαιτούσαν ένα ξεχωριστό χειριστήριο με τουλάχιστον ένα πλήκτρο. Η πλειοψηφία των σύγχρονων παιχνιδιών για προσωπικό υπολογιστή επιτρέπουν ή απαιτούν από τον παίκτη ταυτόχρονη χρήση πληκτρολογίου και ποντικιού. Μερικοί από τους συχνότερους ελεγκτές παιχνιδιών είναι τα παιχνιδιοχειριστήρια, τα πληκτρολόγια και τα χειριστήρια. Τα τελευταία χρόνια, πρόσθετες μέθοδοι εισόδου δεδομένων έχουν εμφανισθεί, όπως οθόνες αφής σε φορητές συσκευές.

Παιχνιδι

Παιχνίδια

Παιχνίδι, παιγνίδιο ή παίγνιο αποκαλείται η δομημένη δραστηριότητα που διεξάγεται με σκοπό την ψυχαγωγία ή ασκείται σαν εκπαιδευτικό εργαλείο. Τα παιχνίδια υπάρχουν σε διάφορες μορφές: επιτραπέζια, ηλεκτρονική, άυλη, υλική κ.ά.

Κύριοι παράγοντες του παιχνιδιού είναι οι κανόνες, τα επιτεύγματα, η πρόκληση και η αλληλεπίδραση. Τα παιχνίδια, γενικά, υποβάλλουν τον παίκτη σε μια ψυχική ή σωματική διέγερση, ή πολλές φορές και τα δύο. Πολλά παιχνίδια βοηθάνε στην ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων, μπορεί να έχουν τη μορφή άσκησης ή να έχουν εκπαιδευτικό, προσομοιωτικό ή ψυχολογικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με τον Κρις Κρόφορντ, σχεδιαστή βιντεοπαιχνιδιών, δραστηριότητες όπως το παζλ και η πασιέντζα ανήκουν περισσότερο στην κατηγορία των γρίφων και όχι των παιχνιδιών, επειδή ένα παιχνίδι προϋποθέτει αλληλεπίδραση δύο ή περισσότερων παικτών.

Τα παιχνίδια μαρτυρούνται από το 2600 π.Χ. Είναι παγκόσμιο μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας και παρατηρούνται σε όλους τους πολιτισμούς. Το Βασιλικό Παιχνίδι του Ουρ (Royal Game of Ur), το Senet και το Mancala είναι κάποια από τα αρχαιότερα παιχνίδια του κόσμου.

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείτε το ότι πολλά παιδιά φιάχνουν χειροποίητες κατασκευές. Μερικές από αυτές είναι χειροποίητα στολίδια από φελλούς, τάρανδος από καρύδι, χειροποιητες μπομπονιερες και πολλές άλλες. Ομώς το επιτραπέζιο παιχνίδι είναι ο βασιλίας των παιχνιδιών!

Επιτραπέζιο παιχνίδι

Τα επιτραπέζια παιχνίδια έχουν ως κύριο εργαλείο ένα ταμπλώ, πάνω στο οποίο ακολουθείται η πορεία, η πρόοδος και τα κεκτημένα των παικτών, τα οποία δηλώνονται με πιόνια. Τα περισσότερα περιλαμβάνουν ζάρια και κάρτες. Πολλά επιτραπέζια, περιέχουν προσομείωση πολέμου, με το ταμπλώ να αποτελεί στρατηγικό χάρτη.

Τα πλεονεκτηματα και τα μειονεκτηματα του ανταγωνισμου

ta-pleonekthmata-kai-ta-meionekthmata-tou-antagwnismou

«Ας παίξουμε πάλι, ώστε αυτή τη φορά να σε κερδίσω»! Σας λέει το μικρό σας. Συμφωνείτε να παίξετε πάλι, και κρυφά αναρωτιέστε μήπως οι προσπάθειές σας να το βοηθήσετε να κερδίσει είναι πλέον υπερβολικές. Μπορεί να βελτιώνεται με κάθε παιχνίδι, αλλά η επιθυμία του να κερδίσει είναι τόσο μεγάλη που δεν το αντιλαμβάνεται. Πως λοιπόν μπορείτε να διδάξετε στο παιδί σας τη διαφορά μεταξύ του να επιτύχει σε κάτι που κάνει, από το να κερδίζει με κάθε κόστος; Ελάτε να δούμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του ανταγωνισμού και πως μπορούμε να συγκρατήσουμε το παιδί μας να μην ξεπεράσει κάθε όριο για να νικήσει. Τι μαθαίνει το παιδί από τον ανταγωνισμό;

Είναι αδύνατον να προστατεύσει κανείς το παιδί του από τον ανταγωνισμό, και ίσως δεν το θέλει. Κάθε παιδί μπορεί να πάρει πολύτιμα μαθήματα από αυτόν, που θα του χρησιμεύσουν αργότερα στη ζωή του. Η σημασία της τήρησης των κανόνων Τα παιδία στα πέντε χρόνια τους, αρχίζουν να κατανοούν ότι οι κανόνες είναι η βάση κάθε παιχνιδιού. Όταν το κάθε ένα κάνει τους δικούς του κανόνες, δεν μπορούν να παίζουν μαζί και το παιχνίδι δεν είναι πλέον ευχάριστο. Όσο νωρίτερα το καταλάβει, τόσο περισσότερο θα διασκεδάζει παίζοντας με τα άλλα παιδάκια, καθώς μεγαλώνει. Πως θα είναι ένας καλός νικητής και ένας καλός χαμένος Ο καλός νικητής δεν θριαμβολογεί άσχημα με την νίκη του! Και ο ηττημένος δεν στραβομουτσουνιάζει! Δεν είναι μόνο ένα σημαντικό δίδαγμα για κάθε παιδί, είναι επίσης σημαντικό να το μάθει νωρίς στη ζωή του. Μπορεί να συγχωρέσουμε εύκολα ένα εξάχρονο μικρό έξαλλο γιατί έχασε, αλλά ο δεκαεξάχρονος που ρίχνει μπουνιά στον φίλο του είναι ασφαλώς κάτι άλλο. Όσο μεγαλώνει είναι πολύ δύσκολο να μάθει να χάνει. Η αξία της καλύτερης προσπάθειας «Δεν έχει σημασία αν θα κερδίσεις ή θα χάσεις, σημασία έχει πως θα παίξεις». Έχουμε όλοι ακούσει αυτή τη φράση πάρα πολλές φορές γιατί είναι αλήθεια. Ο χαμένος μπορεί να αισθάνεται καλά γιατί προσπάθησε σκληρά. Όπως επίσης ο νικητής σκεπτόμενος το παιχνίδι, κατάλαβε ότι δεν θα κέρδιζε αν δεν προσπαθούσε πάρα πολύ στο τέλος. Πως θα καταλάβουμε πότε ο ανταγωνισμός ξεφεύγει από τα όρια;